Γιατί δανειζόμαστε; Πως φτάσαμε ως εδώ;

  • 0
Νamaste ( is a common spoken greeting or salutation originating from the Indian subcontinent. It is a customary greeting when individuals meet, and a salutation upon their parting. A non-contact form of salutation is traditionally preferred in India and Namaste is the most common form of such a salutation. In Nepal, younger persons usually initiate the exchange with their elders. Initiating the exchange is seen as a sign of respect in other hierarchical settings.

When spoken to another person, it is commonly accompanied by a slight bow made with hands pressed together, palms touching and fingers pointed upwards, in front of the chest. This gesture, called Añjali Mudrā or Pranamasana, can also be performed wordlessly and carries the same meaning.) και πάλι εδώ.

Το θέμα που θα πραγματευτούμε σήμερα είναι, η αναγκαιότητα δανεισμού των χωρών. Γιατί η Γερμανία αφού έχει πλεονάσματα δανείζεται; Γιατί ακόμα και η Κομμουνιστική (Χαχαχαχα. Συγγνώμη) Κίνα, οφείλει περίπου 19% του ΑΕΠ της (~800 δις ευρώ) σε δανειστές;

Καταρχάς, δεχόμαστε αυθαίρετα ότι δεν ισχύουν οι θεωρίες συνομωσίας που λατρεύω και φυσικά είναι όλες αληθείς πέρα ως πέρα, ακόμα και αυτές που στερούνται εσωτερικής λογικής (Οι ισχυροί χρεώνουν το λαό ιν όρντερ του ελέγξουν χιμ φορ έβερ εντ έβερ αντίλ δι εντ οφ δε γουόρλντ και προσπαθούν να δημιουργήσουν μια παγκόσμια κυβέρνηση ώστε να φακελωθούμε όλοι μπλα μπλα μπλα), όπως επίσης δεχόμαστε αυθαίρετα ότι ο καπιταλισμός είναι το πιο επιτυχημένο οικονομικό σύστημα έβερ, παρά τα αδιέξοδα στα οποιά, κατά καιρούς, οδηγεί.

Γιατί λοιπόν να δανειζόμαστε, αφού οι ισχυροί δεν έχουν καμία πρόθεση να μας κάνουν σκλάβους; Σκέψου ότι δεν έχεις φράγκο. Τίποτα! Nada! Βάζεις το χέρι στην δεξιά τσέπη και πιάνεις αέρα ή το δεξί σου @ρχίδι. Αν είσαι γυναίκα μένεις στον αέρα. Έχεις όμως μια καταπληκτική ιδέα. Φερ' ειπείν, να κατασκευάσεις μια μονάδα με αφρικανές που τις έχεις πείσει ότι θα τους κάνεις βουντού αν δεν υπακούσουν στις εντολές σου. Πού θα βρεις, όμως, το κεφάλαιο να τις φέρεις στην Ελλάδα, να τους νοικιάσεις σπίτι και να τις ταΐσεις; Εδώ είναι που έρχεται ο δανειστής! Σου βάζει το κεφάλαιο (100000 ευρώ πχ) και σου λέει, θα μου το επιστρέψεις σε 5 χρόνια, αλλά κάθε χρόνο θέλω και 5% (το ρίσκο του συν το κέρδος του) επί του κεφαλαίου (5000 ευρώ) μέχρι την εξόφληση. Μια χαρά, λες εσύ, και παίρνεις το παραδάκι. Φέρνεις στην Ελλάδα τις Αφρικανές, λαδώνεις αστυνομία και λοιπούς φορείς, δε σου μένει σάλιο και ξεκινάει η επιχείρηση. Στόχος σου είναι κάθε χρόνο να κερδίζεις 25000 ευρώ συν το κέρδος σου. Αν καταφέρεις να το πετύχεις, τότε ο δανεισμός σε έχει βοηθήσει να αναπτυχθείς και να γίνεις εκλεκτό κομμάτι της κοινωνίας, ταυτοχρόνως έχεις δώσει δουλειά σε ένα σωρό κόσμο που δε θα είχε στον ήλιο μοίρα, ενώ διατηρείς και θέσεις εργασίας στο εξωτερικο (σαμάνοι με ειδικότητα στο βουντού).

Αν τώρα, βγάζεις λιγότερα από 25000 ευρώ το χρόνο, τότε όταν θα έρθει η ώρα να ξεπληρώσεις το χρέος σου (χρεολύσιο), θα αναγκαστείς να το αναχρηματοδοτήσεις με νέο δάνειο. Αν ας πούμε στο τέλος της πενταετίας έχεις 50000 ευρώ (τα άλλα τα έφαγες), τότε, ή θα πάρεις νέο δάνειο 50000 ευρώ, για να ξεπληρώσεις το παλιό χρέος, ελπίζωντας τη δεύτερη φορά να μπορείς να εξοφλήσεις οριστικά, ή θα πάρεις μεγαλύτερο δάνειο, ίσως χαμηλότερου επιτοκίου, ώστε να αναπτύξεις περαιτέρω την επιχείρηση. Όσο καταφέρνεις να βγάζεις κέρδος πάνω από το ποσό που οφείλεις να αποδίδεις στο δανειστή ετησίως, αυτός κατά την εξόφληση, θα συνεχίζει να αναχρηματοδοτεί τα παλιά σου χρέη. Αν κάποια στιγμή αρχίσεις να κερδίζεις λιγότερα από αυτό το ποσό, στο παράδειγμα, κάτω από 5000 ευρώ, τότε μπαίνεις σε τροχιά μη βιώσιμου χρέους. Τότε ο δανειστής αρχίζει και τσινάει, και σου λέει, μάγκα, θα σου δανείσω, αλλά το ρίσκο μου πλεόν είναι μεγαλύτερο οπότε σου προσφέρω το νέο δάνειο με 7% (αύξηση spread κατά 200 μονάδες βάσης, σε σχέση με τον δίπλα νταβατζή που εξακολουθεί να δανείζεται με 5%). Αν μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα δεν έχεις καταφέρει να αλλάξεις αυτή τη δυναμική, αλλά και την ψυχολογία της αγοράς, τότε πας με μαθηματική ακρίβεια για φούντο και το πιθανότερο είναι να σε βρούν σε κάνα χαντάκι μαχαιρωμένο 32 φορές.

Τελικά γιατί δανείζονται οι χώρες; Μας τα έπρηξες!

Οι χώρες δανείζονται ώστε να αναπτυχθούν, να εξελιχθούν και να μην παραμείνουν στάσιμες όπως σε κομμουνιστικά καθεστώτα όπου ό, τι παράγεται, αυτό και καταναλώνεται (Βλέπε Αλβανία του Εμβέρ Χότζα). Άσε που λόγω τεμπελιάς δεν παράγονται και πολλά. Εμείς δανειστήκαμε ή μας ώθησαν στο δανεισμό, αλλά αντί να προβούμε σε αναπτυξιακές πολιτικές, πράγμα που πιθανόν να γνώριζαν οι δανειστές μας, προβήκαμε σε μαλάκυνση με πρωτοπόρο τον αείμνηστο Πατέρα του γιού του. Έλα τωρα που δεν κατάλαβες.

Όπως αντιλαμβάνεσαι, ή ξεγελαστήκαμε ή μαλακιστήκαμε. Όπως και να έχει, το μεγαλύτερο κομμάτι του χρέους, αφού παίξαμε με τους όρους του χρηματοπιστωτικού συστήματος, πρέπει να αποπληρωθεί, γιατί τα λεφτά καλώς ή κακώς φαγώθηκαν. Το συντριπτικό ποσοστό αυτών σε διορισμούς, υπέρογκες αμοιβές, ασύδοτη σπατάλη και διαφθορά στην οποία συμμετείχε και εξακολουθεί να συμμετέχει το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Βέβαια, αν ένας λογιστικός έλεγχος του χρέους, απεδείκνυε ότι ορισμένα δάνεια συνάφθηκαν με αδιαφανείς όρους, τότε αυτό το κομμάτι, για ηθικούς λόγους, οφείλει να παραγραφεί. Κατά τη γνώμη μου δεν είναι τόσο μεγάλο όσο ελπίζουν ορισμένοι.

Τελειώνοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι υποχρεούμαστε να διεκδικήσουμε αποζημιώσεις από τις εταιρείες που έβλαψαν το ελληνικό δημόσιο πουλώντας του υπερτιμολογημένες υπηρεσίες και προϊόντα (Αυτές ίσως είναι ένα μη ευκαταφρόνητο ποσό) καθώς και ευνοϊκότερους όρους από τους δανειστές μας γιατί τα νούμερα δε βγαίνουν, που να χτυπιόμαστε σα χταπόδια!

Αυτά τα ολίγα και για σήμερα.


ΝικΝικ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

ShareThis

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...