American justice

  • 0
Τις τελευταίες ημέρες έμαθα ότι το απόλυτο δικαιικό σύστημα κατοικοεδρεύει στο φαρ ουέστ! Δεν ξέρω τι άλλο θα ακούσω πλέον. Θα μου πεις, όσο ζεις μαθαίνεις. Θα παραθέσω απόσπασμα από παλαιότερη ανάρτηση και βγάλε τα συμπεράσματα σου.

"Το 80% των αμερικανών που φυλακίζονται για ναρκωτικά είναι για χρήση και όχι για εμπορία (μη λησμονούμε ότι η παγκόσμια διακίνηση ναρκωτικών ελέγχεται από τις μυστικές υπηρεσίες της Αμερικής)

Οι ποινές για χρήση κρακ (το φθηνό ναρκωτικό των αφροαμερικανών και ισπανόφωνων) είναι 3 φορές μεγαλύτερες από αυτές για τη χρήση κοκαΐνης (Το ακριβό ναρκωτικό των πλούσιων λευκών)

Το 2000 η Koch industries, μια από τις αμερικάνικες εταιρείες κολοσσούς στον τομέα των πετρελαιοειδών, κατηγορήθηκε για εκούσια αποδέσμευση της καρκινογόνου ουσίας βενζόλιο, στον αέρα και στο νερό, υπό την ανοχή ομοσπονδιακών ελεγκτών. Οι κατηγορίες που τελικά απαγγέλθηκαν από το ομοσπονδιακό κράτος, στην εταιρεία και σε 4 μεγάλα στελέχη της ήταν 97. Η εταιρεία είχε στο παρελθόν εισπράξει πρόστιμα ύψους 35 εκατομμυρίων δολαρίων για παράνομη ρύπανση σε 6 πολιτείες. Μετά τη συνεισφορά 800000 δολαρίων για την ενίσχυση του προεκλογικού αγώνα των ρεπουμπλικάνων υποψηφίων, οι κατηγορίες μειώθηκαν, πριν ακόμα ορκιστεί η νέα ρεπουμπλικανική κυβέρνηση, σε 9 και τελικά σε 7, ενώ απαλλάχτηκαν από τις κατηγορίες οριστικά, και τα 4 μεγαλοστελέχη. Τα δε πρόστιμα ύψους 352 εκατομμυρίων δολαρίων που αντιμετώπιζε, διευθετήθηκαν μέσω ευνοϊκού διακανονισμού. Η εταιρεία τελικά αποδέχτηκε την ενοχή της για μια νέα κατηγορία παραποίησης εγγράφων και πλήρωσε πρόστιμο για τις υπόλοιπες 7.

Σύμφωνα με νόμο της πολιτείας της Καλιφόρνιας, η τρίτη καταδίκη για οποιασδήποτε φύσης παράβαση (3 καταδίκες για παράβαση του κώδικα οδικής κυκλοφορίας για παράδειγμα), επισείει ποινή ισόβιας κάθειρξης.

Η εκδίκαση υποθέσεων που αφορούν σε άτομα χαμηλής εισοδηματικής στάθμης, πραγματοποιούνται με συνοπτικές διαδικασίες και προχειρότητα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την καταδίκη αθώων πολιτών. Μάλιστα, οι κατηγορούμενοι αυτής της κατηγορίας, προτρέπονται από τους δικαστές, τους κατηγόρους και το διορισμένο από το κράτος συνήγορο τους, να αποδεχτούν την κατηγορία, ακόμα και αν πραγματικά είναι αθώοι, ώστε να μην εκδικαστεί η υπόθεση σε ορκωτό δικαστήριο, το οποίο λειτουργεί με αυστηρούς κανόνες, και να υπογράψουν έγγραφο το οποίο αναφέρει ότι παραιτούνται ακόμα και από το δικαίωμα έφεσης.

Το 1998, από τους 900 κατηγορουμένους (χαμηλής οικονομικής στάθμης) για ποινικά αδικήματα, μόλις σε έναν επετράπη να υπερασπιστεί τον εαυτό του σε ορκωτό δικαστήριο, μη αποδεχόμενος την ενοχή του. Οι υπόλοιποι, υπό το κλίμα τρομοκρατίας, εξαναγκάστηκαν σε αποδοχή της ενοχής τους, ακόμα και αν πραγματικά ήταν αθώοι και καταδικάστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες.

37 πολιτείες διατηρούν τη θανατική καταδίκη.

3 από αυτές επιτρέπουν τη μέθοδο του απαγχονισμού (Delaware, New Hampshire, Washington).

Η τελευταία εκτέλεση δια απαγχονισμού έλαβε χώρα στις 25 Ιανουαρίου 1996 στην πολιτεία Delaware με τον κατάδικο William Bailey να αφήνει την τελευταία του πνοή.

Από το 1976 μέχρι σήμερα στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν πραγματοποιηθεί πάνω από 1220 εκτελέσεις.

Σύμφωνα με αναφορά της διεθνούς αμνηστίας που δημοσιεύτηκε το 2003, Το 80% αυτών των εκτελέσεων αφορούσαν σε δολοφονίες που το θύμα ήταν λευκός/ή. Αυτό το ποσοστό είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρον αν αναλογιστεί κανείς ότι τα θύματα δολοφονιών ανήκαν εξίσου στην αφρικανική (μαύροι) και την καυκάσια (λευκοί) φυλή.

Μια μελέτη για την θανατική καταδίκη που βασίστηκε σε 4578 υποθέσεις κατά το χρονικό διάστημα 1973-1995 έδειξε ότι στο 68% των υποθέσεων υπήρξαν σοβαρές παραλήψεις και σφάλματα που μπορεί να οδηγούσαν αθώους πολίτες στο θάνατο. Μεταξύ των θανατοποινιτών που περιελήφθησαν στη μελέτη το 82% τιμωρήθηκε με ελαφρύτερη ποινή, ενώ το 7% απαλλάχτηκε οριστικά από τις κατηγορίες!

Η θανατική ποινή επιβάλλετο ακόμα και σε διανοητικά ασθενή άτομα μέχρι το 2002, οπότε και κρίθηκε σκληρή και ασυνήθης, σύμφωνα με την 8η τροποποίηση, από το ανώτατο δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών, στη δίκη Atkins εναντίον Virginia. Μέχρι τότε, κατά το χρονικό διάστημα 1984-2002, είχαν εκτελεστεί 44, διανοητικώς ασθενή, άτομα.

Σε 16 πολιτείες επιτρεπόταν η θανατική ποινή ανηλίκων ηλικίας έως και 16 ετών, μέχρι και το 2005, οπότε και κρίθηκε αντισυνταγματική".


Την αρχική ανάρτηση θα τη βρείς εδώ

ΝικΝικ.

Υγ. Προσωπική μου άποψη είναι ότι σε ένα άμεμπτο δικαιικό σύστημα η αναγκαιότητα διαπόμπευσης δε μπορεί να έχει καμία θέση. Το μόνο που δηλώνει είναι οπισθοδρόμηση και ανεπάρκεια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

ShareThis

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...