Τι συμβαίνει μετά την πτώχευση;

  • 0
Καταρχή, πριν ξεκινήσω αυτή την ανάρτηση, να συμφωνήσουμε σε κάτι! Έχουμε βεβαιωθεί ότι ο κίνδυνος της πτώχευσης έχει απομακρυνθεί (για πάντα). Προσωπικά, έχω να νιώσω τόσο ασφαλής με την πολιτική ελληνικής κυβέρνησης, από τότε πού κολυμπούσα στη θαλπωρή της μήτρας της μάνας μου (περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαίς).

Τέλος πάντων, αφού ξεπέρασα το σοκ της έξωσης και κακήν κακώς εξαναγκάστηκα σε γέννηση, και αφού υπέστην τη χλεύη (άχουτο, τι μαυριδερό πού είναι, τι μεγαλούτσικο κεφάλι πού έχει, αχ, το τσουτσουνάκι του - άκου εκεί τσουτσουνάκι! ), αλλά και τη σωματική βία, για να πάρω την πρώτη μου ανάσα (κρατούσα την αναπνοή μου από πείσμα, αλλά "εις μάτην", έφαγα μία στην πλάτη πού κόντεψε να μου γυρίσει το πνευμόνι τα μέσα έξω), συνειδητοποίησα ότι στην κοιλιά της μάνας μου δεν ξαναμπαίνω πού να χτυπιέμαι στον αιώνα τον άπαντα.

Από τότε μεγάλωσα ζώντας σε ένα κλίμα ανασφάλειας και αμφιβολίας. Τίποτα δε μπορούσε να με καθησυχάσει, ότι όλα θα πάνε καλά βρε αδελφέ, ασχέτως αν πήγαιναν (πάντα υπάρχουν και καλύτερα), μέχρι τις 4 οκτωβρίου 2009 πού εξελέγη με συντριπτική πλειοψηφούσα μειοψηφία η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ. Τότε όλα άλλαξαν..μνήμες από το παρελθόν ξεθάφτηκαν. Οι ανέμελες στιγμές στα παράλια του πλακούντα, οι βουτιές στα γάργαρα νερά του αμνιακού σάκου, το μπάντζι τζάμπινγκ δεμένος μόνο με τον ομφάλιο λώρο, όλα ήταν εκεί και ολοζώντανα. Δε μπορεί λοιπόν αυτή η κυβέρνηση να είναι αναξιόπιστη, σκέφτηκα, οπότε η πτώχευση διατηρεί μόνον θεωρητικό χαρακτήρα, ξανασκέφτηκα, επομένως μπορώ χωρίς πανικούς και υστερίες να διερευνήσω τι ακριβώς συμβαίνει, στις άλλες, άτυχες χώρες, πού χρεοκοπούν, κατέληξα.

Κήρυξη πτώχευσης λοιπόν συμβαίνει όταν οφειλές προς δανειστές, αδυνατούν να εξυπηρετηθούν. Δεν παίζει τόσο μεγάλο ρόλο το μέγεθος της οφειλής, αλλά η δυνατότητα αποπληρωμής μια δεδομένη χρονική στιγμή. Στις 19 Μαΐου, για παράδειγμα, έληγε ένα δεκαετούς διάρκειας ομόλογο και έπρεπε πάση θυσία, να αποπληρωθεί. Αν δε μπορούσαμε τη δεδομένη ημερομηνία να το αποπληρώσουμε, θα έπρεπε να κηρύξουμε στάση πληρωμών (σταματώ να πλερώνω). Κατά το διάστημα πού διαρκεί η στάση πληρωμών παγώνει η αγορά, και σταματούν οι εμπορικές συναλλαγές (Τα πάντα όλα. Τα κοάλα, τίποτα;). Η χώρα πού κηρύσσει πτώχευση, είθισται να πετάει για Παρίσι για να συναντηθεί με τους δανειστές της, στην άτυπη λέσχη των Παρισίων (κλικ ντε). Εκεί γίνεται διαπραγμάτευση του χρέους, είτε με απαλοιφή μέρους του ή την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του (η πασίγνωστη πλέον αναδιάρθρωση). Η αναδιαπραγμάτευση του χρέους υπόκειται σε κανόνες πού έχουν καθοριστεί από τους δανειστές, και εξαρτώνται κυρίως από τη δυναμική της οικονομίας της χώρας πού διαπραγματεύεται (Υπάρχει ανάλυση στον επίσημο ιστότοπο της λέσχης των δανειστών πού παρέθεσα πιο πάνω και πιο κάτω). Το πιθανότερο, μια χώρα σα την Ελλάδα (Η ελλάδα δεν πτωχεύει είπαμε), είναι να διαπραγματευτεί βάσει των κλασικών όρων (κλικ ντε).

Τώρα όμως επειδή βαριέμαι να συνεχίσω και έχω στήσει και ένα φιλαράκι, θα σε αφήσω και τα λέμε άλλη στιγμή. Μελέτησε αυτά. Αρκετά είναι.

ΠΡΟΣΟΧΗ!

Εδώ το επίσημο site του club de paris

ΝικΝικ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

ShareThis

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...